Vaders rouwen ook

Hij is stoer, sterk en dapper.

Hij zal geen traan laten.

Houdt de hand van zijn partner vast, accepteert alle scheldwoorden, gooit de 10de koffie van vandaag naar binnen, stiekem fluisterend dat die bevalling wel erg lang duurt.

Rent alle kanten op, natte washandjes, rugmassage, dextro, hij doet het allemaal.

De man weet wat hij kan en wat hij moet; stoer en sterk zijn, dat is geen enkel probleem.

Tot dat ene moment, geen kreetje, geen huiltje, doodse stilte.

Het knappe mannetje is stil geboren.

De man steunt zijn vrouw, houdt haar hand vast, koestert de liefde tussen zijn kind en zijn vrouw nog steeds stoer en sterk.

Dat stoer en sterk houdt hij erg lang vol.

Zijn rugzak steeds zwaarder, niet erg, dragen kan hij het, denkt hij.

De rugzak wordt zwaarder met verdriet van zijn vrouw, verdriet van zijn overleden kind, alle zorgen, eigenlijk past het niet meer, maar stoer en sterk stapt hij door.

Maar ook stoer en sterk houdt een keer op voor die oersterke mannen.

Ze schamen zich, durven zich niet te uiten, menen dat ze stoer en sterk moeten zijn, dag in dag uit.

Verrassing: dit hoeft niet, maar ik als vrouw weet niet hoe het voor een man is.

Daarom hebben wij net zo'n stoere en sterke man in dienst, speciaal voor al die vaders.