"Wit spul"

Ze belde ons in paniek op, 's avonds laat, bijna midden in de nacht.

Ze was zo in paniek dat ze niet op haar woorden kon komen.

Haar nummer herkende ik niet, dus kon ik niet plaatsen waar het verhaal misschien over ging.

Nadat ik haar eerst liet ademen en buiten een rondje liet lopen met mij aan de telefoon, was ze enigszins in staat om te praten.

Haar kindje was plotseling overleden, verzorgd door een andere uitvaartondernemer, maar er zat wit spul in het mondje van haar kind en de uitvaartondernemer wou niet komen, want het was al laat.

Ik luister naar haar verhaal, geef haar een compliment, steunende woorden, want ze durft het wel een ander te bellen en dan ook nog 's avonds laat.

Ze voelde zich een zeikerd, een lastigvaller, bijna in de nacht hoe durfde ze?

Ik vind haar stoer en sterk, als een echte moeder, ook al heeft ze deze kans nooit echt gehad, ze vocht voor haar dochter.

En als zij vindt dat er iets met haar dochter niet klopt, dan moet daar naar geluisterd worden.

Ik vraag haar of ze een foto durft te maken van dat "witte spul" waar ze het steeds over heeft en nadat ze volledig gekalmeerd is, wacht ik op de foto.

Ik zie het meteen, het zijn watten, watten die je "standaard" gebruikt bij een volwassene, NIET bij een veel te kleine baby dan gaat het mis en dat gebeurde hier.

Door dit verhaal, wat waargebeurd is, wens ik iedere uitvaartondernemer een gespecialiseerde postmortale verzorger, want postmortale zorg bij kinderen is ECHT anders dan bij een volwassene.

Wist jij dat wij de enige gespecialiseerde postmortale kinderverzorger zijn in Nederland? En dat wij zelfs goedkoper zijn dan volwassen postmortale verzorgers?